جمعه 20 مرداد ماه سال 1385
پدر و مادرم
پدرم را ستایشگرم به وسعت دریای چشمانش که بر ساحل سجاده موج میزند و
دستان کویری اش که باران رحمت را در قنوت می طلبد. پدرم قلب من است . او
برای زنده بودنم همواره می تپد. مادرم را پرستشگرم به وسعت بهشتی که زیر پای
اوست. مادرم گل زندگی من است . گل همیشه بهارم آنگاه که بین گل های چادر
نمازش آینده ام را به دعا می نشیند. پدر و مادرم بالهای پرواز من هستند برای اوج
گرفتن در آسمان عشق بدون آنها پروازم عقیم می ماند.
آفرینندهام را سپاس . همیشه و آنگاه که عشق خویش را به بالهای پروازم هدیه کرد.
آبان 1386
