جمعه 20 مرداد ماه سال 1385
پدر و مادرم

 

پدرم  را  ستایشگرم  به  وسعت  دریای  چشمانش که بر ساحل سجاده موج میزند و

دستان  کویری اش  که  باران  رحمت  را  در قنوت  می طلبد. پدرم قلب من است . او

برای زنده بودنم  همواره  می تپد. مادرم  را پرستشگرم به وسعت بهشتی که زیر پای

اوست. مادرم  گل  زندگی  من  است . گل  همیشه  بهارم آنگاه که بین گل های چادر

 نمازش  آینده ام  را  به دعا می نشیند. پدر  و مادرم بالهای پرواز من هستند برای اوج

گرفتن در آسمان عشق بدون آنها پروازم عقیم می ماند.

آفرینندهام را سپاس . همیشه و آنگاه که عشق خویش را به بالهای پروازم هدیه کرد.